Geldim, ben de buradayım.
İnsani zaafımız; kalıcı olmak için bütün bunlar. Ya da paylaşmak deyin isterseniz, hafifleterek, belki ağırlaştırarak. Evinin kapısını insanlara açmak gibi. Bilerek isteyerek, kendi iradenle. Ama hangi odaları göstereceğine sen karar verirsin. Ve hangi odalarda, onlara ne göstereceğine ve ne göstermek istediğine.
35 yıl önceydi, gelmiştim tümden bilinçsiz, kendim karar vermeden. Adımı ben seçmemiştim. Gözümün ve saçımın rengini, tenimi, boyumu, kimlerle yaşayacağımı. Kimini sevdim kimini sevmedim. Ama barıştım kendimle ve hepsiyle, herkesle.
Şimdi bir daha geldim, buradayım. Gördüğünüz -size gösterdiğim, her şeyi ben seçtim. Ama bilmeli ki, ne kadar içten olursa olsun insan, yine de surettir paylaşılan. Özde hep daha fazlası kalır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder